— நசீமா ரசாக்

மிகவும் சந்தோஷமாக டிம்பிள் தன் சிறகுகளைச் சிலிர்த்துக் கொண்டு, சின்னு, ஜிங்கி மீது மின்னும் நட்சத்திர வடிவில் சில துகள்களை  தூவிக்கொண்டிருந்தது.

“ஏய் டிம்பிள், எங்க மேல பனிமழை போல இது என்ன தூவிக்கிட்டு வர!!!? என்று சின்னு ஆச்சரியமாகக் கேட்க,  ஜிங்கி ஒன்றும் புரியாமல் சிணுங்கிக் கொண்டே வந்தது .

“இது நாங்க சந்தோஷமா இருக்கும் போது வரும் மேஜிக் துகள்கள் சின்னு “

“அப்படினா??”

“இந்த துகள்களை வைத்து தான் நாங்க பூக்களுக்கும், வண்ணத்துப்பூச்சிகளுக்கும், வண்ணமும், வடிவமும் கொடுப்போம் . அதுமட்டுமா?? நீர் நிலைகளைச் சுத்தம் செய்வோம்…” அது இது என்று மிக நீளமான பட்டியலைச் சொல்லிக் கொண்டு வர, வியப்புடன் சின்னு அந்த மேஜிக் துகள்களைத் தொட்டுப் பார்த்தாள். ஜிங்கி விளையாட புதுசாக ஏதோ ஒன்று கிடைத்த மகிழ்ச்சியில் விளையாடிக்  கொண்டே சின்னுவை தொடர்ந்தது.

கொஞ்ச தூரம் நடந்து போன பின் ஒரு காய்ந்து போன குட்டை கண்ணில் பட, டிம்பிள் சின்னுவின் தோள்களில் சோகமாக அமர்ந்தது .

“என்னாச்சு டிம்பிள்? ஏன் திடீரென்று சோகமாயிட்ட??”

“இங்க ஒரு பெரிய குளம் இருந்தது, நிறைய விலங்குகள் வந்து தண்ணீர் குடிக்கும். யானைகள் கூட்டம் கூட்டமா வரும். இப்ப இது மாதிரி வற்றிப் போய் இருக்கிறதைப் பார்த்து  என்னவோ மாதிரி இருக்கு சின்னு“ என்று சோகமானது.

தேவதைகள் இருக்கும் இடத்தில் இப்படி இருக்க வாய்ப்பே இல்லையே என்ற குழப்பத்துடன், டிம்பிள்க்கு எப்படி ஆறுதல் சொல்வது என்று தெரியாமல் சின்னு அமைதியாக வர, ஜிங்கி மட்டும்  “லொள்லொள்” என்று என்னாச்சு என்று கேட்பதைப் போல் குரைத்துக் கொண்டு வந்தது .

அடுத்தடுத்து வழியில் மரங்களும் குறைந்து கொண்டு வரப் பதட்டம் அதிகரித்தது.

அப்போது அங்கு திடீரென  பட்டாம்பூச்சிகள் பறந்து வர “சின்னு அங்க பார் பட்டாம்பூச்சிகள் பறந்து வருது “ என்று சொல்லிய டிம்பிள் கண்களில் சின்ன சந்தோஷம் தெரிந்தது.

“பார்க்கவே ரொம்ப அழகா இருக்கு” என்று சின்னுவும் மகிழ்ந்தாள்.

“இதற்குப் பக்கத்தில் பூஞ்சோலை இருக்கவேண்டும் “ என்று டிம்பிள்  சொல்லிக் கொண்டிருக்கும்போதே 

“அப்படினா குட்டி தேவதைகளும் இருக்குமே!!!  “ என்று சின்னு ஆர்வமானாள்.

“நீ ரொம்ப அறிவாளி சின்னு, டக்குனு புரிஞ்சிக்கிட்ட“

“குட்டி தேவதைகளைப் பார்க்க போறேன்னு நினைக்கும்போதே எனக்கு அவ்வளோ சந்தோஷமா இருக்கு டிம்பிள் “

“இன்னும் கொஞ்ச நேரத்துல கண்டு பிடித்து விடலாம் சின்னு, அப்புறம் தான் நிறைய வேலை இருக்க, இல்ல…. உன்னையும்  ஜிங்கியையும் வீட்டில் முதல்ல விட்டுட்டு வந்து தான் ஆரம்பிக்கனும்“ என்று டிம்பிள் பறந்து கொண்டு வந்தது.

“முதல்ல குட்டி தேவதைகளைப் பார்க்கணும் டிம்பிள், அப்பறமா வீட்டுக்கு போகலாம்” என்று சொன்னாள் சின்னு.

“ம்ம்.. சரி சின்னு குட்டி தேவதைகளைப் பார்த்துவிட்டுக் கிளம்பிடலாம்”

“ஓகே, டிம்பிள் எனக்கு ஒரு சந்தேகம்… குட்டி தேவதைகள் இங்க பக்கத்துல இருக்கப்ப எப்படி அந்த குட்டை காய்ந்து இருக்கும்?”

“நல்ல கேள்வி சின்னு..குட்டி தேவதைகளைப் பார்த்த பின் எல்லாத்துக்கும் விடை கிடைக்கும்” என்றபடி இருவரும் பேசிக்கொண்டே  பூஞ்சோலையை அடைந்தார்கள் .

(தொடரும்…)

நீல நிறத்தில் வட்டமாக, பெரும் வெளிச்சத்தோடு கதவு திறந்தது.

” நீ மொதல்ல போ” என்று குட்டி தேவதை சொல்ல ,

சின்னு ஜிங்கியை எடுத்து அணைத்துக் கொண்டு உள்ளே நுழைந்தாள் . அவர்களைத் தொடர்ந்து அந்த குட்டி தேவதையும் நுழைய , கதவு மாயமாய் மறைந்தது .

உள்ளே போன சின்னுவிற்கு ஒன்றுமே புரியவில்லை. அந்த இடம் முழுவதும் பச்சை பசேல் என்ற மரங்களும் , பறவைகளின் கிரீச் , கிரீச் சத்தமும், இதுவரை அவள் காணாத வண்ணங்களில் பூக்களுமாய் நிறைந்து இருந்தது. ஜிங்கிக்கு, பாதாளத்திலிருந்து தப்பித்து வந்த சந்தோசம் தாங்கவில்லை. அங்கு இருந்த பூக்களைச் சுற்றிக் கொண்டு இருந்த பட்டாம்பூச்சியை விரட்டி விளையாடிக் கொண்டு இருந்தது .

“என்ன சின்னு !! நான் வாழ்ந்த இடம் மாதிரி தெரிகிறது, உங்க வீடும் இங்க தான் இருக்கா ?? என்று கேட்டது குட்டி தேவதை.

“எங்க வீடு இங்க இல்ல , இது ஏதோ காடு மாதிரி இருக்கு. குட்டி தேவதை உன் வீடு இங்கயா இருக்கு ?”

“என் பேரு குட்டி தேவதை இல்ல , டிம்பிள் “ என்று சொல்லிய டிம்பிள், சின்னுவின் பதிலால் கொஞ்சம் அதிர்ச்சி அடைந்து, யோசித்துவிட்டு ஏதோ பளிச்சிட சின்னுவிடம் திரும்பியது,

“என்ன மன்னிச்சுடு சின்னு , உன் வீட்டுக்கு போறதுக்கு பதிலா மாறி, நான் வசித்த இடத்துக்கு வந்துட்டோம் . பல வருஷமா உபயோகிக்காமல் இருந்த மாயாஜால கோல நம்பியது தப்பா போச்சி, ஆனா சீக்கிரம் கண்டிப்பா உன்னையும் ஜிங்கியையும் உன் வீட்டுக்கு கூட்டிகிட்டு போவேன் “ என்று வருத்தத்துடன் கெஞ்சும் குரலில் கூறியது டிம்பிள்.

“பரவாயில்ல டிம்பிள், அந்த அரக்கன் கிட்ட இருந்த காப்பாத்துன நீ எங்களை வீட்டுக்கும் கொண்டு போவனு நான் நம்புறேன்” என்று சொல்லிக் கொண்டு இருக்கும் போதே , ஜிங்கி டிம்பிளை முதல் முறை தாவி தாவி நக்கியது.

“நீ என் மேல வச்ச நம்பிக்கைக்கு நிறைய நன்றி சின்னு” என்று ஜிங்கியை தடவிக் கொண்டே சொன்ன டிம்பிள், “சரி இப்பவே மீண்டும் மாயாஜால கோலை சுழற்றி மந்திரம் சொன்னால் போகுது” என்றது.

“இல்ல டிம்பிள் , உன் வீடு இங்க இருப்பதா சொன்னியே , முதல்ல உன் வீட்டுக்கு போவோம்” என்று சின்னு சொன்னவுடன் , டிம்பிள் சின்னுவை சுற்றி சுற்றி பறந்து சந்தோஷமானது .

“மரங்கள் தான் என்னைப் போன்ற குட்டி தேவதைகளின் வீடு . ஒவ்வொரு தேவதை பிறக்கும் போதும் அதற்கான மரம் பிறந்துவிடும்”

“ரொம்ப வித்யாசமா இருக்கு டிம்பிள்” என்று ஆர்வமாகக் கேட்டாள் சின்னு .

“அதுமட்டுமா , மனிதர்களைப் போல எங்களுக்கு குடும்பம் கிடையாது. எங்க வேலையே இந்த காட்டை, காட்டில் இருக்கும் பறவை, பூ , மிருகங்கள் என்று எல்லோரையும் பாதுகாப்பது தான்”

“தேவதைகள் வேல பெரிய வேல தான் போல என்று வியந்து சொன்னாள்” சின்னு

“நாங்க இல்லனா மரங்கள் காய்ந்து போய்விடும் , குட்டை வத்தி போய்விடும்” என்று சொல்லிக் கொண்டே தன்னோட மரம் இருக்கும் இடத்தை நோக்கி மெல்லமாகப் பறந்து, சின்னு ஜிங்கியுடன் பேசிக் கொண்டு வந்த டிம்பிளுக்கு பெரும் அதிர்ச்சி காத்துக் கொண்டு இருந்தது.

அது என்ன அதிர்ச்சி அடுத்த பாகத்துல பார்ப்பமா…

சுட்டிப் பெண் சின்னுவும், அவள் குட்டி நாய் ஜிங்கியும் தோட்டத்தில் விளையாடிக் கொண்டிருந்தார்கள். சின்னு தன் கையில் இருந்த மஞ்சள் நிற பந்தை வீச, ஜிங்கி தாவி தாவி வாயால் பிடித்துக் கொண்டிருந்தான்.

அங்கு இருந்த வேப்ப மரத்தில், உட்கார்ந்துக் கொண்டிருந்த  சிட்டுக் குருவி “குக்கூ குக்கூ” என்று கத்த, இருவரும்  பந்தை கீழே போட்டு விட்டு, ஓடிச்  சென்று

அதுகூட பேசுவதை போல், இவர்களும் சத்தம் போட்டுக் கொண்டிருந்தார்கள்.

அப்பொழுது , சின்னுவின் அம்மா “சின்னு, ஜிங்கிய கூட்டிட்டு உள்ள  வா,சாயந்திரம் விளையாடுவ “ என்று கூப்பிட்டார் .

இதோ வரேன் மா “, என்று சொல்லிவிட்டு அந்த குருவியை பார்த்து குக்கூ என்று கத்த அது பறந்து போனது.

மீண்டும் அம்மா கூப்பிட்டவுடன் உள்ளே சென்ற சின்னு கை, கால்களை அலம்பிவிட்டு சோபாவில் அசதியாக உட்கார்ந்தாள். ஜிங்கியும் சோபா அருகில் இருக்கும் அதன் இருக்கையில் உட்கார்ந்து,பிங்க் நிறத்தில் இருக்கும் அதனுடைய தண்ணீர் கோப்பையில் இருந்த தண்ணீரை நாக்கால் நக்கி நக்கி குடித்துக் கொண்டிருந்தது.

சின்னுவிற்கு பிடித்த பருப்பு சாதத்துடன், நல்ல மொறுமொருவலாக வறுத்த வெண்டைக்காயை வைத்து அவள் அம்மா ஊட்டிக் கொண்டே,”சின்னு பாப்பா சீக்கிரம் சாப்பிட்டீங்கனா, அம்மாவோட கடைக்கு வரலாம், இல்லனா அம்மா மட்டும் போயிட்டு வருவேன்”என்று சொல்ல சின்னு  கட கட வென்று சாப்பிட்டுவிட்டு, தண்ணீரை மொடாமொடவென குடித்தாள்.

“சின்னு தண்ணியை எப்பயும் உட்கார்ந்து குடிக்கணும்னு சொல்லிஇருக்கேன்ல” என்று சத்தம் வர நல்ல பிள்ளையாக உட்கார்ந்துக் குடித்தாள். கொஞ்சநேரத்தில் அம்மா பச்சை நிற சுடிதாரை மாற்றிக் கொண்டு வர, இவளும் நீல நிற கவுணுக்கு மாறினாள். ஜிங்கியை வீட்டில் கட்டிவிட்டு இருவரும் கடை தெருவிற்கு சென்றார்கள்.

கலர்கலரான பலூன்களும், டோரா புஜ்ஜி பொம்மைகளும் கொண்டிருந்த கடையை பார்த்தவுடன் சின்னு அவள் அம்மாவிடம், “ அம்மா எனக்கும் ஜிங்கிக்கும் பொம்மை வாங்கித் தாங்கப்ளீஸ் “ என்று கேட்டாள் .அம்மாவும் சரி என்று சொல்ல, சின்னு வாசலில் கட்டி வைத்திருந்த ஸ்மர்ப் பொம்மையை தொட்டு விட்டு உள்ளே சென்றாள்.

தங்க நிறத்தில் முடிகளைக் கொண்ட பார்பியை அவள் அம்மா எடுக்க ,” இது வேண்டாம் மா , அதுக்கு பக்கத்துல இருக்கும் ரெயின்போ கலர் பிரின்சஸ் முகம் பார்க்கிற கண்ணாடி வேண்டும் “ என்று சின்னு கேட்டாள். கடைக்காரர் ஜிங்கிக்கு எடுத்த எலும்பு பொம்மையையும்,கண்ணாடியையும்  பேக்   செய்து கொடுத்தார்.

வீட்டுக்கு வந்த சின்னுவை பார்த்து ஜிங்கி குதிக்க , அம்மா சங்கிலியை கழற்றினார் .

எப்பொழுதும் வெளியில் இருந்து வந்தால், ஜிங்கி பல நாள் கழித்து பார்ப்பது போலவே, துள்ளி குதிப்பான். அப்படியே இன்றும் செய்ய சீக்கிரமாக , பொம்மையை எடுத்து சின்னு தூர வீசனாள் . சந்தோஷமாக ஜிங்கி  அந்த புதுஎலும்பை மோப்பம் பிடித்துக் கொண்டிருந்தது.

கொஞ்ச நேரத்திற்கு பின், சின்னு ஜிங்கியை அழைத்துக் கொண்டு அறைக்கு சென்றாள். ரெயின்போ கண்ணாடியை ஆசையாக ஜிங்கிக்கு காட்டும் பொழுது, கண்ணாடிக்குள் மிட்டாய்கள் நிரம்பிய நிலம் தெரிந்தது.

ஆச்சர்யமான சின்னு அந்த கண்ணடிக்குள் இருக்கும் மிட்டாயை தொட்டவுடன், இருவரும் அந்த மிட்டாய் நிலத்துக்குள் சென்றுவிட்டார்கள்.

==========================================================================================

நசீமா ரசாக்

தொடரும்…..